Take a fresh look at your lifestyle.

தாயிழந்த தனையர்கள்.- கவிதை

தாயிழந்த தனையர்கள்.
**********-***************
செத்ததென் தாயெனச்
சேயறியா வேளை – முலைக்
காம்பிலே களிப்போடு
குடித்தேனே பாலை.

பெத்தவளின் துணையன்றில்
பேருறவு இல்லை – இனிப்
பெத்தவளே போனபின்னே
ஊருறவுமில்லை.

உத்தமியே உனையிழந்தால்
உயிர்வாழல் தொல்லை – இறை
வித்தகியே நீ விலகின்
வாழ்வென்ப தில்லை.

சத்தியத்தின் சோதனையோ!
சாகடித்தார் சாதனையோ!!
புத்தரவர் போதனையால்
பெருகிவந்த வேதனையோ!!.

கொத்துமலர் மீதினிலே
கல்லடித்துக் கொண்டவரே!
பெத்தவளைச் சாகடித்துப்
பெருவெற்றி கண்டவரே!!

தாய்சாக அவளோடேன்
நான்சாக வில்லை – அட
அவள்போகப் பின்னாலேன்
நான்போக வில்லை.

தாய்முலையின் காம்பினிலேன்
விசமூறவில்லை – என்
தலைமுறையின் தலையினிலேன்
விதியெழுதவில்லை.

தாய்தின்ற பிள்ளையென்று
ஊர்சொல்லவோ – பிறர்
வாய்மென்று போடுதற்கு
ஆளாகவோ.

தமிழ் மகவாய்ப் பிறந்ததற்குத்
தண்டம் தானிதோ! – எங்கள்
தாய்நிலம் போல் தாயுடலும்
துண்டமானதோ!!.

கொடியவ ராகிக்
கொலைவைத்தீர் – எம்
குடியை அழித்திட
உலை வைத்தீர்.

பெத்துப் போட்டாள்
உயிரில்லை – அவள்
விட்டுப் போனாள்
வரவில்லை.

கொத்துக் குண்டில்
நூலானோம் – நாங்கள்
தத்துப் பிள்ளைகள்
போலானோம்.

விதியால் அன்று
வாழ்வழிந்தோம் ! – தினம்
வீதியில் நின்றோ
பரிதவித்தோம்.

தாயைத் தின்றார்
துயரறிவோம் – நம்
துயரை வேறுயிர்
தொட அழுவோம்.
– நன்றி –
வன்னியூர்- வரன்
25/07/2018

குறிப்பு:>