Take a fresh look at your lifestyle.

போர்க் குற்றங்களும் அரசியல் கைதிகளும்

அனுராதபுரம் சிறைச்சாலையில் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகள் முன்னெடுத்துவரும் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் உச்ச நிலையை அடைந்துள்ளது. உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள எட்டு கைகளில் 4 கைதிகளின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனையடுத்து அவர்கள் சிறைச்சாலை வைத்தியசாலையிலும், அனுராதபுரம் வைத்தியசாலையிலும் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.

சிறைச்சாலைகளில் விசாரணைகளின்றி வருடக்கணக்காக தடுத்துவைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகள் உண்ணாவிரதப் போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதும், அவை பின்னர் கைவிடப்படுவதும் வழமையான ஒன்று தான். இருந்தபோதிலும் இம்முறை உண்ணாவிரதப் போராட்டம் முக்கியத்துவம் பெற்றமைக்கு பல காரணங்கள் உள்ளன.

தடுப்புக் காவல் கைதிகள் உண்ணாவிரதப் போராட்டங்களை முன்னெடுக்கும் போது வாக்குறுதிகளை வழங்கி அவர்களது போராட்டத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்வதும் அதனை முடிவுக்கு கொண்டுவருவதும் அரசியல்வாதிகள் வழமையாக மேற்கொள்ளும் ஒரு செயல்பாடுதான். இருந்தபோதிலும் இந்த முறை அவ்வாறு வாக்குறுதிகளை வழங்க இதுவரையில் யாரும் முன்வரவில்லை. வாக்குறுதிகளை நம்பும் நிலையில் கைதிகள் இல்லை என்பதும், கொடுக்கும் வாக்குறுதிகளைக் காப்பாற்ற முடியாத நிலை இருப்பதும் இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். இவற்றைவிட, சில அரசியல் காரணங்களும் இருப்பதாகவே தெரிகின்றது.

உண்ணாவிரத கைதிகளில் நால்வர் ஒரு வாரத்திலேயே உடல் நிலை பாதிக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும் நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கின்றது. அந்தளவுக்கு அவர்களுடைய உடல் நிலை மோசமானதாக இருந்துள்ளது என்பதை மருத்துவமனை வட்டாரங்கள் உறுதி செய்திருக்கின்றன. இந்த நிலைமையிலும் அவர்களுடைய விடுதலைக்கான ஆக்கபூர்வமான செயற்பாடுகள் எதுவும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை. ஸ்ரீலங்கா அரசாங்கத்தின் தலைவர்கள் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமைக்கு இந்தக் கைதிகள் விடயம் தொடர்பாக பல்வேறு வாக்குறுதிகளை அவ்வப்போது வழங்கி இருந்தபோதிலும்கூட அவற்றை நடைமுறைப் படுத்துவதற்காக எதனையும் செய்யவில்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது.

இந்த முறை கைதிகள் மேற்கொண்டுள்ள உண்ணாவிரதத்தை இரண்டு விடயங்களுடன் தொடர்புபடுத்துவது முக்கியமானதாகும்.

முதலாவது ஜெனிவாவில் ஐநா மனித உரிமைகள் பேரவையின் 39 ஆவது கூட்டத்தொடர் ஆரம்பமாகி நடைபெற்று கொண்டிருக்கின்றது. இதில் ஶ்ரீலங்காவின் மனித உரிமைகள் விவகாரம் தொடர்பான பக்க நிகழ்வுகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருக்கின்றன. தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் விவகாரம் தொடர்பாகவும் இந்த பக்க நிகழ்வுகளில் முக்கியமாக ஆராயப்படும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. அந்த சந்தர்ப்பத்தில் அரசியல் கைதிகள் மேற்கொண்டுள்ள உண்ணாவிரதப் போராட்டம் ஜெனீவாவிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒன்றாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

இரண்டாவதாக ஶ்ரீலங்கா ஜனாதிபதி மைத்ரிபால சிறிசேன ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபை கூட்டத்தில் உரையாற்றுவதற்காக நியூயோர்க் சென்றிருக்கின்றார். அவரது உரை செவ்வாய்க்கிழமை இடம்பெற இருக்கின்றது அந்த உரைக்கு மேலதிகமாக ஐநா செயலாளர் நாயகம் உட்பட சர்வதேச தலைவர்கள் பலரையும் சந்தித்து உரையாடுவதற்கும் மைத்திரிபால திட்டமிட்டிருக்கிறார். இந்த சந்திப்புகளின் போது போர்க் குற்றம் சுமத்தப்பட்டுள்ள ஶ்ரீலங்காப் படையினரை பாதுகாக்கும் வகையிலான யோசனை ஒன்றை தான் வைக்கப்போவதாக சிறிலங்கா ஜனாதிபதி ஏற்கனவே அறிவித்திருந்தார். அவரது யோசனை என்ன என்பது உத்தியோகபூர்வமாக வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. இருந்தபோதிலும் போரில் ஈடுபட்ட இரண்டு தரப்புக்கும் பொது மன்னிப்பு என்ற அடிப்படையில் இந்த பிரச்சனைக்கு தீர்வு காணப்பட வேண்டும் என்பதான் அவரது யோசனை என ஊடகங்களில் கசிந்த தகவல் தெரிவிக்கின்றன.

அதாவது தடுப்புக்காவலில் உள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் பிரச்சினையையும் போர்க் குற்றங்களில் ஈடுபட்டதாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ள படையினர் பிரச்சினை சமாந்தரமாக கையாள்வதற்கு சிறிலங்கா ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன முற்பட்டுள்ளார் என்பதை புரிந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கின்றது. இரு தரப்பினருக்கு இடையே இடம்பெறக்கூடிய போர் ஒன்றின் போது இழப்புக்கள் ஏற்படுவது சகஜம்தான். இருந்தபோதிலும் கைது செய்யப்பட்டவர்களை படுகொலை செய்வது, சரணடைந்தவர்களை சித்திரவதை செய்து கொல்வது, அல்லது அவர்களை காணாமல் போகச் செய்வது, அகதி முகாம்கள் – மருத்துவமனைகள் என்பவற்றை திட்டமிட்டுத் தாக்குவது, பாலியல் ரீதியான வன்முறைகள் போன்ற பலவும் போர்க்குற்றங்களாக அல்லது மனிதாபிமானத்துக்கு புறம்பான செயற்பாடுகளாகக் கணிக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறான செயற்பாடுகள் போர் மரபுகள் – தர்மங்களுக்குப் புறம்பானவை. இவ்வாறான செயற்பாடுகள் தான் சர்வதேச சட்டத்தின் படி போர்க்குற்றங்கள் எனக் கணிக்கப் படுகின்றன.

ஸ்ரீலங்கா படையினர் இவ்வாறான போராட்டங்கள் பலவற்றில் ஈடுபட்டு உள்ளார்கள் என்பது சந்தேகத்துக்கு இடமின்றி நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு நேரில் கண்ட சாட்சிகள் உள்ளன. கடந்த காலங்களில் அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட ஆணைக்குழுக்கள் மற்றும் காணாமல் போனோர் செயலகம் என்பவற்றில் உறவினர்களால் தெரிவிக்கப்பட்ட முறைப்பாடுகள் மற்றும் சாட்சியங்கள் இவற்றை உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. ஐ.நா. உட்பட சர்வதேச மனித உரிமைகள் அமைப்புக்கள் பலவும் இதனை உறுதிப்படுத்தி அறிக்கைகளை ளெியிட்டுள்ளன.

அதன் அடிப்படையில்தான் பொறுப்புக் கூறல் குறித்த தீர்மானம் ஜெனீவாவில் கொண்டுவரப்பட்டது. ஜெனிவாவில் இரண்டு வருட கால அவகாசத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட ஶ்ரீலங்கா அரசாங்கம் இந்த பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காண்பதற்காக ஆக்கபூர்வமான செயற்பாடுகள் எதனையும் முன்னெடுக்கவில்லை. பதிலாக காணாமல்போனோர் செயலகம் என்ற ஒன்றை அமைத்து சர்வதேசத்தை சமாதானப்படுத்துவதற்கும், காலத்தை கடத்துவதற்குமான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வந்துள்ளது.

இப்போது இரு வருட கால அவகாசம் முடிவடையவுள்ள நிலையில், சர்வதேச அரங்கில் ஶ்ரீலங்கா அரசாங்கம் பெரும் நெருக்கடி ஒன்று ஏற்பட்டிருக்கின்றது. சிறிலங்கா ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தற்போது ஐநா சபையில் முன்வைக்கவுள்ள யோசனை இந்த நெருக்கடியிலிருந்து ஶ்ரீலங்காவையும் படையினரையும் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு திட்டமே தவிர உண்மையில் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான திட்டமில்லை.

அதேவேளையில் இவ்விடயத்தில் மற்றொரு முக்கிய அம்சத்தையும் நாம் கவனத்தில் கொள்ள முடியும் அதாவது உள்நாட்டு அரசியலில் ஶ்ரீலங்கா ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனா பெரும் நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டு வருகின்றார் குறிப்பாக மகிந்த ராஜபக்ஷவின் மீள் எழுச்சி சிறிசேனாவிற்கு அரசியல் ரீதியில் பெரும் அச்சுறுத்தலை கொடுப்பதாக இருக்கிறது. சிங்கள தேசியவாதத்தை முன்னிலைப்படுத்தியே மகிந்த ராஜபக்ஷ செயற்பட்டு வருகின்றார். குறிப்பாக போரில் தான் பெற்றுக் கொடுத்த வெற்றியை காட்டிக் கொடுப்பதற்கு சிறிசேன முற்படுவதாக அவர் குற்றம் சாட்டுகின்றார். இதுபோன்ற நிலைமைகளில் இருந்து தன்னை பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கும் தன்னுடைய எதிர்கால அரசியலை உறுதிப்படுத்துவதற்காகவும் சிறிசேன உருவாக்கியுள்ள ஒரு திட்டம் தான் ஐநா சபையில் முன்வைக்கப்படுகின்றது.

படையினர் மேற்கொண்டுள்ள குற்றங்கள் சர்வதேச ரீதியாக போர்க்குற்றங்களாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டவை. சர்வதேச மனித உரிமைகள் அமைப்புக்கள் பலவும் இதனை உறுதிப்படுத்துகின்றன. ஆனால் சிறைகளில் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகள் எந்தவிதமான போர்க் குற்றங்களிலும் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அல்ல. அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுக்கள் குறித்து விசாரணைகள் முன்னெடுக்கப்படவில்லை என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. அவர்கள் மீதான விசாரணைகளை துரிதமாக முன்னெடுக்காமல் திட்டமிட்ட முறையில் தாமதப்படுத்தி படையினரை போர்க்குற்றங்களில் இருந்து பாதுகாப்பதற்காக பணயமாக வைப்பதற்கு சிறிசேன முற்பட்டுள்ளார் என்றே தோன்றுகிறது.

இதற்கு எதிராக தமிழ் தரப்பினர் தம்முடைய எதிர்ப்புகளை திட்டவட்டமாக வெளிவிடுவதும் சிறிலங்கா ஜனாதிபதியின் இந்த முயற்சியை சர்வதேச சமூகத்தின் முன்பாக அம்பலப்படுத்துவதும் அவசியம். ஶ்ரீலங்கா அரசின் மீது சர்வதேச அழுத்தங்களை அதிகரிப்பதற்கான உபாயங்களைக் கையாள வேண்டும். மீண்டும் சர்வதேச சமூகத்துக்குப் பூச்சுற்றுவதற்கு ஶ்ரீலங்கா அரசாங்கத்தை அனுமதிக்கக்கூடாது.

குறிப்பு:>